Fastation

การทำงาน

เปิด 6 เคล็ดลับแบบญี่ปุ่น เพิ่มแรงจูงใจและประสิทธิภาพในการทำงาน

07/01/2025

บีบีซีนิวส์ มุนโด (แผนกภาษาสเปน)คุณเคยเป็นแบบนี้บ้างไหม ? มีงานค้างหลายชิ้นที่ต้องรีบทำ แต่พยายามรวบรวมพลังกายและใจหลายยกแล้ว ก็ไม่สามารถจะเคี่ยวเข็ญตัวเองให้ลุกขึ้นมาจัดการงานค้างให้เสร็จได้ในบางครั้งความเกียจคร้าน, ความกลัวที่จะทำงานได้ไม่ดีหรือไม่สมบูรณ์แบบ, รวมทั้งความเฉื่อยชาผัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อย ๆ ทำให้เราต้องเสียเวลาไปมากมายโดยใช่เหตุ จนท้ายที่สุดแล้วก็ไม่อาจทำงานได้สำเร็จลุล่วงตามกำหนด แถมยังต้องเสียเวลาอันมีค่าของตนเองไปกับการนั่งวิตกกังวล โดยไม่อาจจะพักผ่อนอย่างสบายใจได้เลยแม้จะมีหลายเหตุผลที่ทำให้เรากลายเป็นคนขี้เกียจไปชั่วคราว แต่ก็ใช่ว่าเรื่องนี้จะไม่มีทางแก้ไขได้ เพราะชาวญี่ปุ่นที่ขึ้นชื่อว่าขยันขันแข็งและมีวินัยในการทำงานอย่างยิ่ง ได้เสนอเคล็ดลับหลายวิธีในการเอาชนะความเกียจคร้านและสร้างแรงจูงใจในการทำงานไว้ดังนี้อิคิไกแม้จะไม่มีคำแปลความหมายโดยตรงจากภาษาญี่ปุ่น แต่อิคิไก (ikigai) เป็นศัพท์ที่ใช้เรียกแนวคิดเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตอย่างมีความสุข ซึ่งแท้จริงแล้วมันคือเหตุผลที่ทำให้คุณตื่นขึ้นมาในทุกเช้าสำหรับชาวตะวันตกที่คุ้นเคยกับแนวคิดเรื่องอิคิไกดี พวกเขาอาจนึกถึงแผนภาพเวนน์ (Venn diagram) ที่มีวงกลม 4 วงมาซ้อนทับกัน โดยแต่ละส่วนแสดงถึงข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่คุณรัก, สิ่งที่คุณทำได้ดี, สิ่งที่คุณต้องการ, และสิ่งที่คุณซื้อหาได้ด้วยเงินเค็น โมงิ นักประสาทวิทยาศาสตร์ผู้เขียนหนังสือ "ปลุกอิคิไกในตัวคุณ" (Awakening Your Ikigai) ระบุว่าอิคิไกคือแนวคิดโบราณที่คนญี่ปุ่นรู้จักคุ้นเคยมานาน ซึ่งอาจจะนิยามความหมายได้ง่าย ๆ ว่า "เหตุผลที่ทำให้ตื่นนอนตอนเช้า" หรือถ้าจะกล่าวให้ไพเราะแบบบทกวีเสียหน่อยก็คือ "การตื่นขึ้นด้วยความสุขใจ"มิจิโกะ คุมาโนะ นักจิตวิทยาชาวญี่ปุ่น กล่าวไว้ในบทความของเธอที่ตีพิมพ์เมื่อปี 2017 ว่าอิคิไกคือสุขภาวะของกายและจิตที่เกิดขึ้นจากการทุ่มเทอุทิศตนทำในสิ่งที่ชื่นชอบ โดยกิจกรรมดังกล่าวนำมาซึ่งความรู้สึกว่าชีวิตถูกเติมเต็มจนสมบูรณ์โดยสรุปแล้วอิคิไกคือการมองหาสิ่งที่สร้างแรงจูงใจให้ตัวคุณในทุกวัน สิ่งนั้นจะกลายเป็นเหตุผลที่ผลักดันคุณให้ก้าวไปข้างหน้า กิจกรรมดังกล่าวอาจเป็นอะไรก็ได้ เช่นการหาพื้นที่เล็ก ๆ ปลูกต้นไม้, ดูแลสัตว์เลี้ยง, หรือเรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ เป็นประจำไคเซ็นปรัชญาไคเซ็น (kaizen) มีรากฐานอยู่บนหลักการสร้างความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ และหมั่นปรับปรุงพัฒนาอย่างสม่ำเสมอในทุกแง่มุมของชีวิต อันเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความทะเยอทะยานจะประสบความสำเร็จตั้งแต่วันแรกที่ลงมือทำ ซึ่งนอกจากจะเป็นไม่ได้แล้ว ความรีบร้อนจะยิ่งทำให้เกิดความสับสนคับข้องใจ จนเราเลิกล้มสิ่งที่เพิ่งเริ่มลงมือทำไปในที่สุดส่วนการประยุกต์ใช้ปรัชญาไคเซ็นในชีวิตประจำวันนั้น เราอาจตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ที่ต้องการทำให้สำเร็จลุล่วงในแต่ละวัน โดยมุ่งให้ความสนใจกับการปรับปรุงพัฒนาไปทีละน้อย เคล็ดลับนั้นอยู่ที่ความมุ่งมั่น เพื่อสร้างความก้าวหน้าเล็ก ๆ ที่นำพาตัวคุณเข้าใกล้เป้าหมายใหญ่มากขึ้นไปทุกขณะย่างก้าวเล็ก ๆ เหล่านี้ จะช่วยคุณเอาชนะความเกียจคร้านเฉื่อยชา ทั้งยังช่วยสร้างแรงส่งที่สม่ำเสมอ เพื่อผลักดันให้สามารถผลิตผลงานออกมาได้ตามเป้า นอกจากนี้ยังช่วยให้มองเห็นรายละเอียด ซึ่งจะนำไปใช้ในการพัฒนาไปทีละเล็กละน้อยได้เป็นอย่างดีการตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ในแต่ละวัน และเฝ้าดูตัวคุณทำมันได้สำเร็จ สามารถจะสร้างแรงจูงใจให้ตัวเองได้ปรัชญาไคเซ็นนั้นมีประวัติความเป็นมาย้อนไปได้ถึงยุคหลังสงครามของญี่ปุ่น บริษัทใหญ่อย่างโตโยต้า (Toyota) ถึงกับยอมรับแนวคิดนี้ให้เป็นหนึ่งในหลักการพื้นฐานของระบบการผลิต คำว่า "ไค" หมายถึงความเปลี่ยนแปลง ส่วนคำว่า "เซ็น" หมายถึงการไปในทิศทางที่ดีขึ้น หลักการนี้สามารถจะช่วยรับประกันได้ว่า ผลงานที่ออกมาจะมีคุณภาพในระดับสูงสุด ลดปริมาณของเสียเหลือทิ้ง และเพิ่มพูนประสิทธิภาพทั้งในการทำงานของเครื่องจักรและกระบวนการทำงานของมนุษย์เทคนิค "มะเขือเทศ"เมื่องานที่ต้องทำดูซับซ้อนยุ่งยากเกินไป หรือเป็นงานที่หนักและต้องอาศัยการเพ่งสมาธิจดจ่ออย่างมาก เทคนิคนี้อาจช่วยคุณได้ แม้ว่ามันจะเป็นหลักการที่ไม่ได้ถือกำเนิดในประเทศญี่ปุ่นก็ตามเทคนิค "โปโมโดโร" (pomodoro) ซึ่งหมายถึงมะเขือเทศในภาษาอิตาเลียน ถูกคิดค้นขึ้นโดยฟรานเชสโก ชิริลโล ในช่วงทศวรรษ 1980 ก่อนจะถูกหยิบยืมมาใช้กันอย่างกว้างขวางในญี่ปุ่น เพื่อเพิ่มผลิตภาพและทำให้ผู้คนรู้สึกเพลิดเพลินกับการงานประจำวันได้มากขึ้น โดยคำว่ามะเขือเทศนั้นหมายถึงอุปกรณ์ช่วยนับเวลาชนิดหนึ่ง ที่มีรูปทรงเหมือนกับมะเขือเทศนั่นเองไม่ว่าจะอ่านหนังสือ ทำงานบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ หรือจัดระเบียบบ้านให้เรียบร้อย เทคนิคมะเขือเทศจะช่วยให้คุณมีสมาธิและรู้สึกว่างานเบาขึ้นรศ.แมตทิว เบอร์แนกคี จากคณะศึกษาศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาของสหรัฐฯ บอกกับบีบีซีว่า เทคนิคมะเขือเทศนั้นแบ่งเวลาทำงานออกเป็นช่วงสั้น ๆ ซึ่งส่งผลดีต่อการหลีกเลี่ยงสิ่งรบกวนที่ทำให้เสียสมาธิคุณอาจลองตั้งเวลาด้วยนาฬิกาไว้ 25 นาที แล้วอ่านหนังสือหรือทุ่มเททำงานอย่างใดอย่างหนึ่งในช่วงเวลานั้นเพียงอย่างเดียว โดยตัดขาดจากสิ่งล่อใจทั้งปวงที่ทำให้วอกแวก ไม่จดจ่อแน่วแน่กับงานที่อยู่ตรงหน้าจากนั้นคุณจะมีเวลาพักเพื่อให้รางวัลกับสมอง 5 นาที โดยสามารถจะหันไปเพลิดเพลินกับสิ่งที่ทำให้เสียสมาธิได้ เช่นอาจจะกินขนมของว่างหรือดูข้อความในโทรศัพท์ แล้วจึงกลับมาเริ่มช่วงเวลาของการตั้งใจทำงานอีก 25 นาทีต่อไปเทคนิคนี้นอกจากจะช่วยไม่ให้คุณเสียเวลาไปกับสิ่งชวนวอกแวกทั้งหลายแล้ว ยังเพิ่มแรงจูงใจให้กับสมอง โดยใช้ช่วงเวลาพักให้รางวัลตัวเองสั้น ๆ มาหลอกล่อให้ตั้งใจทำงานได้นั่นเองฮาระฮะจิบุมีคำกล่าวในภาษาญี่ปุ่นที่ว่า "อย่ากินอาหารลงท้อง (ฮาระ) มากเกินกว่าแปดส่วน (ฮะจิบุ)" ซึ่งเป็นคำเตือนที่หมายความว่า อย่าทำให้ตัวเองท้องพองอืดจนกระเพาะแทบแตก เนื่องจากการกินเข้าไปเรื่อย ๆ ไม่หยุด จนกว่าจะรู้สึกอิ่มคำเตือนนี้เกี่ยวข้องกับความรู้สึกขยันหรือขี้เกียจทำงานอย่างยิ่ง เพราะหลังจากที่คุณกินอาหารมื้อใหญ่เข้าไปจนหนังท้องตึงหนังตาหย่อน ก็อาจอยากงีบหลับแทนที่จะทำงานก็เป็นได้คำแนะนำให้กินอาหารเพียงแปดส่วนของท้องนี้ มาจากจังหวัดโอกินาวาทางตอนใต้ของญี่ปุ่น ซึ่งคนท้องถิ่นทำตามหลักการดังกล่าวมาแต่โบราณ เพื่อควบคุมนิสัยการกินและรักษาสุขภาพดร.ซูซาน อัลเบอร์ส นักจิตวิทยาชาวอเมริกันจากคลีฟแลนด์คลินิกในรัฐโอไฮโอ บอกว่าวิธีการกินดังกล่าวมีประโยชน์มาก เพราะช่วยให้ผู้คนไม่กินมากเกินไป โดยหยุดกินก่อนที่จะเริ่มรู้สึกอิ่มเพียงเล็กน้อยเทคนิค "โชชิน" คือการทำทุกสิ่งด้วยทัศนคติที่เปิดกว้าง ไม่ด่วนตัดสินด้วยประสบการณ์ในอดีตที่เคยพบเจอมาก่อนดร.อัลเบอร์สยังแนะนำว่า เมื่อคุณตักอาหารใส่จาน ให้ลองกะดูว่าต้องกินในปริมาณเท่าใดจึงจะอิ่มพอดี จากนั้นให้ตักใส่จานเพียงแค่ 80% ของปริมาณที่กะไว้ว่าจะทำให้อิ่ม หรืออาจลองกินเพียง 2 ใน 3 ของปริมาณอาหารในจานที่มีคนตักมาให้แล้ว โดยช่วงหลังอาหารคุณควรจะรู้สึกพึงพอใจและไม่หิว แต่ไม่ควรคิดว่าจะต้องกินจนอิ่มโชชินแนวคิดนี้มาจากคำสอนของพุทธศาสนานิกายเซ็น โดยคำว่า "โชชิน" (shoshin) นั้นแปลว่า "จิตของผู้เริ่มต้น" โดยพระภิกษุชุนริว ซูสุกิ ผู้ให้กำเนิดแนวคิดนี้เคยเขียนไว้ในคัมภีร์ว่า "จิตของผู้เริ่มต้นมีความเป็นไปได้อยู่มหาศาล แต่จิตของผู้เชี่ยวชาญนั้นมีความเป็นไปได้อยู่น้อยมาก"หลักการนี้คือการทำทุกสิ่งด้วยทัศนคติที่เปิดกว้าง ไม่ด่วนตัดสินด้วยประสบการณ์ในอดีตที่เคยพบเจอมาก่อน ไม่ว่าจะมีความช่ำชองหรือเชี่ยวชาญในเรื่องดังกล่าวมามากเพียงใดก็ตาม โดยให้ทำใจเสมือนว่าเป็นผู้มาใหม่ที่ไร้ประสบการณ์อย่างสิ้นเชิงในแง่หนึ่งปรัชญาโชชินจะทำให้เรายอมรับได้ว่า ตนเองไม่ใช่ผู้ที่รู้รอบไปเสียทุกสิ่ง นิตยสารฟอร์บส์ฉบับที่ตีพิมพ์ในอินเดียยังรายงานว่า ปัจจุบันมีงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์หลายชิ้นที่พิสูจน์ยืนยันถึงประโยชน์ของทัศนคติแบบถ่อมตนดังกล่าว ซึ่งส่งผลดีเกินคาดแก่ผู้ที่ยึดถือปฏิบัติตาม เพราะการเข้าหาสิ่งใหม่ด้วยความกระตือรือร้นอยากรู้อยากเห็นและมีใจเปิดกว้าง จะนำเราไปสู่ความเพียรพยายาม, ความกล้าหาญ, และการสร้างสรรค์นวัตกรรมวาบิซาบินอกจากคำนี้จะแปลความหมายโดยตรงไม่ได้แล้ว ยังไม่มีนิยามที่แน่นอนตายตัวในวัฒนธรรมญี่ปุ่นอีกด้วย คำว่า "วาบิซาบิ" (wabi-sabi) มีต้นกำเนิดมาจากคำสอนลัทธิเต๋าในยุคราชวงศ์ซ่งของจีน (ค.ศ. 960 - 1279) และต่อมาได้ถ่ายทอดไปเป็นส่วนหนึ่งของคำสอนในพุทธศาสนานิกายเซ็นในตอนแรกมีความเข้าใจกันว่า ปรัชญานี้คือการแสดงความชื่นชมยินดีต่อสิ่งต่าง ๆ ในรูปแบบที่จำกัดและประหยัดมัธยัสถ์ อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันแนวคิดวาบิซาบิมีความหมายที่ครอบคลุมกว้างขวางและผ่อนคลายมากขึ้น โดยหมายถึงการยอมรับภาวะตามธรรมชาติที่เป็นอนิจจังไม่เที่ยงแท้ ซึ่งรวมถึงความเศร้าและความทุกข์ตรม รวมทั้งยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบในทุกสิ่ง ตั้งแต่สถาปัตยกรรมไปจนถึงภาชนะเซรามิกและการจัดดอกไม้ลิลี่ ครอสลีย์-แบ็กซ์เตอร์ เคยระบุไว้ในบทความหนึ่งของบีบีซีนิวส์มุนโดว่า "เมื่อเราพยายามสร้างสิ่งสมบูรณ์แบบขึ้นมา และพยายามต่อสู้เพื่อถนอมรักษามันไว้ เราได้ปฏิเสธเจตจำนงของมัน ทั้งยังพลาดโอกาสไม่ได้รับความสุขที่มากับความเปลี่ยนแปลงและการเติบโต"ดังนั้นเมื่อเราตั้งใจสร้างผลงานในอาชีพหรือทำงานอดิเรกทั่วไป การยอมรับความบกพร่องไม่สมบูรณ์แบบ แทนที่จะมุ่งเน้นความเป็นเลิศในทุกรายละเอียด จึงเป็นหลักการที่ควรยึดถือปฏิบัติ เพราะแท้จริงแล้ว "ความสมบูรณ์แบบคือศัตรูของความดีงาม" การที่เราดื้อรั้นจะสร้างสิ่งสมบูรณ์แบบขึ้นมาให้ได้ โดยมุ่งเพ่งเล็งไปที่รายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ทั้งหมด มีแต่จะทำให้เราสูญเสียเวลาอันมีค่าไปโดยเปล่าประโยชน์แหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับบีบีซีไทยhttps://www.bbc.com/thai/articles/ckg3361lk5ko

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม

ประกันสุขภาพ

ประกันสุขภาพ Copayment ผู้ร้าย หรือพระเอก ?

07/01/2025

บทความโดย "บรรยง วิทยวีรศักดิ์" กูรูวงการประกันชีวิตไทยในปีที่ผ่านมา มีข่าวลงในสื่อหลายแหล่งว่า บริษัทประกันชีวิตเตรียมจะนำเงื่อนไขเรื่อง Copayment เข้ามาบังคับใช้ เพื่อแก้ปัญหาการเรียกร้องค่าสินไหมประกันสุขภาพที่พุ่งพรวด จนบริษัทประกันชีวิตหลายแห่งต้องยกเลิกขายการประกันสุขภาพเด็ก หรือประกันสุขภาพหมู่ในกลุ่มขนาดเล็กเรื่องนี้คนกลัวกันมาก ลูกค้าหลายคนรีบสมัครทำประกันสุขภาพ ด้วยเชื่อว่าตอนนี้เงื่อนไข Copayment ยังไม่ถูกนำมาบังคับ แต่ถ้าใครทำหลังปีใหม่ก็อาจจะถูกใส่เงื่อนไขลงไปว่าต้องร่วมจ่ายค่ารักษาพยาบาลทุกครั้งที่มีการเรียกร้องสินไหมข้อเท็จจริงเป็นอย่างไรความจริง เงื่อนไข Copayment มีระบุในกรมธรรม์มาสักระยะหนึ่งแล้ว เป็นเงื่อนไขในแผนการประกันสุขภาพมาตรฐานใหม่ (New Health Standard) แต่บางบริษัทแค่ระบุเงื่อนไขว่าหากมีการเรียกร้องสินไหมมากผิดปกติ ก็จะปรับให้ลูกค้าร่วมจ่ายในอัตรา 0% นั่นหมายความว่าถึงแม้จะมีเงื่อนไข Copayment เข้ามา แต่บริษัทประกันชีวิตแห่งนั้นก็ยังรู้สึกว่า ยังไม่จำเป็นต้องให้ลูกค้าร่วมจ่าย เพราะเขายังสามารถควบคุมอัตราสินไหมให้เดินหน้าไปได้ถึงตอนนี้ ผู้เอาประกันภัยแต่ละคนต้องไปดูว่าในกรมธรรม์ประกันสุขภาพของตนนั้น มีเงื่อนไข Copayment ที่ระบุจำนวนเปอร์เซ็นต์ที่ต้องร่วมจ่ายหรือไม่ ถ้าระบุว่า 0% ก็แสดงว่าไม่ต้องร่วมจ่าย แต่ถ้าระบุว่า 20% หรือ 30% นั่นหมายความว่า เราได้ถือสัญญาที่มีเงื่อนไข Copayment เรียบร้อยแล้ว ถ้าเรามีการเรียกร้องสินไหมมากผิดปกติ เราสามารถถูกบังคับให้ต้องมีการร่วมจ่ายสินไหมในปีถัดไปด้วยเงื่อนไขของคำว่าการเรียกร้องสินไหมผิดปกติ มีอะไรบ้าง1. หากมีการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนเกินความจำเป็นทางการแพทย์ หรือมีการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนด้วยกลุ่มโรคป่วยเล็กน้อยทั่วไป (Simple Diseases) ตั้งแต่ 3 ครั้งขึ้นไป และมีอัตราการเรียกร้องค่าสินไหมในรอบปีกรมธรรม์ประกันภัยตั้งแต่ 200% ของเบี้ยประกันภัย2. หากมีอัตราการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนของผู้เอาประกันภัยแต่ละรายในรอบปีกรมธรรม์ประกันภัยตั้งแต่ 400% (โดยจะไม่นำมาใช้กับการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนกรณีที่ป่วยด้วยโรคร้ายแรงหรือการผ่าตัดใหญ่)เท่าที่ทราบ ในกรมธรรม์ประกันสุขภาพมาตรฐานใหม่ จะระบุเงื่อนไขว่า ผู้เอาประกันภัยต้องร่วมรับผิดชอบสินไหมค่ารักษาพยาบาลแบบ Copayment สัดส่วน 30% ในปีถัดไปทำไมจึงมีเงื่อนไขนี้ขึ้นมาตามความเข้าใจของผู้เขียน เข้าใจว่าเกิดจากข้อตกลงของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย (คปภ.) ที่ขอ (กึ่งบังคับ) ให้บริษัทประกันภัยห้ามยกเลิกกรมธรรม์ของลูกค้าเมื่อพบว่าลูกค้าป่วยเป็นโรคร้ายแรงหรือมีสุขภาพที่ทรุดลง ยกเว้นในกรณีลูกค้าปกปิดข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสุขภาพของตนเองตอนทำประกันชีวิตบริษัทประกันภัยจึงขอต่อรองเงื่อนไขว่า หากลูกค้ามีการเบิกสินไหมจุกจิก ทั้งที่ไม่มีความจำเป็นตามเงื่อนไข 2 ข้อข้างบน ก็ขอให้ลูกค้ามีส่วนร่วมรับผิดชอบค่าสินไหมด้วย โดยบริษัทประกันภัยจะลดเบี้ยประกันให้ตามอัตราส่วนที่ลูกค้ารับผิดชอบอ้าว ถ้ามันเป็นอย่างนั้น ก็แปลว่า กรมธรรม์ประกันสุขภาพมีเงื่อนไขนี้มาแล้วสักระยะหนึ่ง ทำไม เราต้องตกใจกันยกใหญ่ก็เพราะกระแสข่าวที่ออกมา เป็นไปทำนองว่าบริษัทประกันภัยทุกแห่ง ร่วมกันเสนอให้สำนักงาน คปภ. อนุมัติกรมธรรม์ที่มีเงื่อนไข Copayment ตั้งแต่ปีแรก และในทุกการเรียกร้องสินไหมสุขภาพของทุกกรมธรรม์ที่สมัครใหม่เลยครับก่อนอื่น เราต้องทราบว่า กรมธรรม์ประกันสุขภาพที่มีเงื่อนไข Copayment นั้นมี 2 รูปแบบ คือ1. แบบกำหนดให้มี Copayment ตั้งแต่วันเริ่มทำประกันภัยสุขภาพ โดยผู้เอาประกันภัยมีความประสงค์ที่จะร่วมจ่ายในค่ารักษาพยาบาลที่มีการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทน ซึ่งโดยทั่วไปจะกำหนดเป็นเปอร์เซ็นต์ของค่ารักษาพยาบาล เช่น หากสัญญาประกันภัยสุขภาพกำหนด Copayment ที่ 10% และมีค่ารักษาพยาบาล 100,000 บาท ผู้เอาประกันภัยจะต้องจ่าย 10,000 บาท ส่วนที่เหลือ 90,000 บาท บริษัทประกันภัยจะเป็นผู้รับผิดชอบ สัญญาประกันภัยสุขภาพรูปแบบนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีสุขภาพแข็งแรง หรือมีสวัสดิการประกันภัยสุขภาพกลุ่มอยู่แล้ว โดยมีเบี้ยประกันภัยที่ถูกกว่ามาก2. แบบกำหนดให้มี Copayment ในเงื่อนไขการต่ออายุสัญญาคุ้มครองสุขภาพ กรณีครบรอบปีกรมธรรม์ประกันภัย (ปีต่ออายุ) ซึ่งจะใช้พิจารณาในช่วงที่มีการต่ออายุสัญญาประกันภัยสุขภาพนั้น โดยบริษัทต้องแจ้งเงื่อนไขดังกล่าวให้ผู้เอาประกันภัยทราบตั้งแต่วันเริ่มทำประกันภัยสุขภาพ และไม่สามารถเพิ่มเติมเงื่อนไขดังกล่าวในภายหลังได้โดยจะมาใช้ก็ต่อเมื่อมีการใช้สิทธิการเรียกร้องค่าสินไหมค่ารักษาพยาบาลที่เกินความจำเป็นทางการแพทย์ หรือใช้สิทธิเบิกค่ารักษาพยาบาลที่ค่อนข้างสูง (ไม่รวมการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนด้วยโรคร้ายแรง หรือการผ่าตัดใหญ่) โดยจะต้องออกบันทึกสลักหลังให้กับผู้เอาประกันภัยเมื่อมีการเพิ่มเงื่อนไข Copayment เข้าไป และหากในปีกรมธรรม์ถัดไป ไม่เข้าเงื่อนไขการมี Copayment แล้ว บริษัทจะต้องกลับมาใช้เงื่อนไขปกติตามเดิม (ที่ไม่ต้องมี Copayment) ทั้งนี้ การกำหนดให้มี Copayment ในทุกกรณี รวมกันแล้วต้องไม่เกิน 50%แต่คนส่วนใหญ่ รวมถึงตัวแทนประกันชีวิตเองก็ยังเข้าใจว่า ถ้าเราตกอยู่ในเงื่อนไขของ Copayment แล้วเราจะเสียเปรียบ เพราะต้องร่วมจ่ายค่าสินไหมหรือเบิกได้ไม่ครบ ขณะที่ยังต้องจ่ายเบี้ยประกันเท่าเดิม อันนี้เป็นความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนอย่างยิ่งเพราะถ้าเราเลือกการประกันสุขภาพที่มีเงื่อนไข Copayment ตั้งแต่ปีแรก เช่น ร่วมจ่าย 10% ของค่าสินไหมที่เกิดขึ้น เบี้ยประกันสุขภาพของเราก็ต้องลดลงด้วย ซึ่งอาจจะลดลง 20-30% (ที่ประเทศสิงคโปร์เบี้ยประกันลดลง 30-40%) ซึ่งถือว่าน่าจูงใจมาก โดยเฉพาะคนที่คิดว่าตัวเองมีสุขภาพแข็งแรงหรือถ้ามองอีกมุมหนึ่งว่า คนชอบพูดกันว่าบริษัทประกันภัย/ประกันชีวิต เป็นเสือนอนกิน มีแต่กำไรอย่างเดียว การที่เราถูกบังคับเงื่อนไข Copayment เท่ากับเรามีส่วนร่วมในการรับประกันภัย 10% นั่นคือ ถ้าเราไม่มีการเรียกร้องสินไหม เราก็ได้เงิน 20-30% นี้เข้ากระเป๋าเราฟรี ๆ แต่ถ้าเรามีการเรียกร้องสินไหม เราก็ต้องร่วมรับผิดชอบค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้น เท่ากับว่าเราได้ทำตัวเป็นบริษัทประกันภัยย่อย ที่เข้าไปรับประกันภัยต่อจากบริษัทประกันชีวิต เราจะได้เข้าใจความเสี่ยงที่บริษัทประกันชีวิตเขารับไปเช่นกันผมขอยืนยันว่า ถ้าใครที่ซื้อกรมธรรม์ที่มีเงื่อนไข Copayment ในรูปแบบแรก ที่กำหนดให้มี Copayment ตั้งแต่วันเริ่มที่ทำประกันภัยนั้น เบี้ยประกันต้องถูกกว่าอัตราเปอร์เซ็นต์ที่เราร่วมจ่ายเสมอเหตุผลก็คือ คนที่เลือกกรมธรรม์แบบที่มีเงื่อนไข Copayment ตั้งแต่แรกนั้น เขาต้องมั่นใจว่าเขาเองเป็นคนที่มีสุขภาพแข็งแรง โอกาสที่จะเรียกร้องสินไหมมีน้อย แต่ที่ยังทำประกันก็เผื่อพลาดในกรณีที่มีการรักษาใหญ่ ๆ ที่ตนคิดไม่ถึง เช่น อุบัติเหตุหรือโรคมะเร็ง ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ถึง 90% ก็ให้บริษัทประกันชีวิตรับผิดชอบไป ตัวเองก็หาเงินเพียงแค่ 10% ของค่ารักษาพยาบาล ซึ่งยังอยู่ในภาวะที่ยอมรับได้อีกเหตุผลที่สำคัญก็คือ เมื่อไหร่ที่มีเงื่อนไขร่วมจ่ายค่ารักษาพยาบาล ผู้เอาประกันภัยก็จะช่วยกลั่นกรองว่าการรักษาต่าง ๆ ที่คุณหมอเสนอมานั้นจำเป็นมากน้อยเพียงใด มันมีอาการหนักถึงขนาดจะต้องวินิจฉัยหรือรักษาโดยวิธีการนั้นหรือไม่ เมื่อคนไข้ได้สอบถามความเห็นจากผู้เชี่ยวชาญอื่น เป็นลักษณะ Second Opinion แล้ว ก็จะรักษาเฉพาะที่จำเป็นจริง ๆ การตรวจวินิจฉัยที่ฟุ่มเฟือยก็ลดน้อยลงไป ทำให้ค่ารักษาพยาบาลก็จะถูกลงหรือลดน้อยลงประมาณ 30% (ตามผลการวิจัยของประเทศสิงคโปร์ที่พบว่าคนไข้ที่มีการร่วมจ่ายในค่ารักษาพยาบาลนั้น มักจะมีค่ารักษาพยาบาลที่ถูกกว่าโดยเฉลี่ย 30%)ดังนั้น แทนที่เราจะบอกว่าบริษัทประกันชีวิตที่ออกเงื่อนไข Copayment นั้นเป็นผู้ร้าย ผมก็อยากให้บริษัทประกันชีวิตแสดงบทเป็นพระเอก โดยการออกกรมธรรม์ประกันสุขภาพที่มีเงื่อนไข Copayment และมีส่วนลดเบี้ยประกันมากกว่าอัตราเปอร์เซ็นต์ที่ลูกค้าต้องร่วมจ่าย และผมเชื่อมั่นว่าบริษัทไหนชิงออกผลิตภัณฑ์ตัวนี้ก่อน ก็จะสามารถเก็บเกี่ยวลูกค้าที่มีคุณภาพ ลูกค้าที่มั่นใจว่าตนเองแข็งแรง ดูแลสุขภาพดี เข้าอยู่ในพอร์ตโฟลิโอของตนส่วนสำนักงาน คปภ. ก็ต้องเร่งสร้างความเข้าใจกับประชาชนว่า ถ้าประเทศของเรามีกรมธรรม์แบบ Copayment มากขึ้น หรืออาจจะบังคับใช้ในทุกกรมธรรม์เหมือนในสิงคโปร์ ก็จะทำให้ประชาชนหันกลับมาดูแลสุขภาพของตนเอง ขณะเดียวกันก็คอยตรวจสอบค่ารักษาที่คุณหมอเสนอมา ว่าเหมาะสมหรือฟุ่มเฟือยเกินไป ก็จะช่วยลดการใช้ทรัพยากรของชาติ ที่หมดไปจากการใช้ยาแพงเกินไปหรือใช้เครื่องมือที่ฟุ่มเฟือยเกินไปดังนั้น ผมจึงเชื่อว่าประกันสุขภาพแบบประชาชนมีส่วนร่วมจ่าย เป็นพระเอกที่เข้ามากู้สถานการณ์ค่ารักษาพยาบาลที่พุ่งพรวดสูงเกินไป ทำให้ประเทศชาติเสียทรัพยากรไปจำนวนมาก ทั้งเงินตราที่ต้องเสียไปในการนำเข้ายาและเครื่องมือแพทย์จากต่างประเทศ สูญเสียประสิทธิภาพในการทำงานของคนวัยทำงานที่ยังนอนพักรักษาในโรงพยาบาลทั้งที่พอจะหายดี กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้ว ซึ่งผมเชื่อว่าการที่ประเทศสิงคโปร์บังคับให้ทุกบริษัทประกันชีวิตต้องมีเงื่อนไข Copayment ในกรมธรรม์นั้น ผ่านการวิจัยและการไตร่ตรองมาอย่างดีเยี่ยมแล้วประเทศไทยยังต้องมีช่วงเปลี่ยนผ่านในเรื่องนี้ เพื่อให้คนรู้จักพึ่งพาตัวเองมากขึ้น ลองคิดดูว่าถ้าเบี้ยประกันสุขภาพของเราถูกลง 20-30% ประชาชนสามารถจัดหาประกันสุขภาพได้มากขึ้น (แทนที่จะพึ่งพาแต่ภาครัฐ) พร้อมทั้งกระตุ้นให้พวกเขาหันกลับมาดูแลสุขภาพตนเอง เมื่อเป็นผู้ป่วยก็รีบเช็กเอาต์จากโรงพยาบาลหลังจากที่อาการดีขึ้น มีเตียงว่างมากขึ้น บุคลากรทางการแพทย์ก็มีเวลาพักผ่อนมากขึ้นเมื่อกรมธรรม์ส่วนใหญ่ของประเทศมีเงื่อนไข Copayment ก็จะทำให้ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลต่อรายลดลง ภาพรวมของการเรียกร้องสินไหมลดลง อัตราการเติบโตของค่าใช้จ่ายเรื่องค่ารักษาพยาบาลลดลง ทำให้อัตราเบี้ยประกันสุขภาพชะลอตัว ไม่ขึ้นพรวดพราดเหมือนในอดีต กลับมาสู่มาตรฐานที่ควรจะเป็น ผมเชื่อว่าประโยชน์จะตกกับทุกฝ่าย ทั้งประชาชน บริษัทประกันภัยและประเทศชาติในที่สุด ผมจึงสนับสนุนเรื่องนี้เต็มที่ครับหมายเหตุ1. ในประเทศสิงคโปร์ ถึงแม้จะกำหนดให้กรมธรรม์ประกันสุขภาพทุกฉบับต้องมีเงื่อนไข Copayment ที่ 10% แต่ก็ยังอนุโลมให้บริษัทประกันภัยออกกรมธรรม์ประกันสุขภาพแบบเบิกได้ทุกบาททุกสตางค์ด้วย เพียงแต่เบี้ยประกันภัยจะสูงกว่าแบบ Copayment ถึง 40% ดังนั้นประชาชนส่วนใหญ่กว่า 95% จึงเลือกทำประกันแบบ Copayment2. กรมธรรม์แบบมีเงื่อนไข Copayment ในไทย ยังไม่มีข้อสรุป สำนักงาน คปภ. ยังไม่ได้ตัดสินใจในเรื่องนี้ คาดว่าในระยะแรกน่าจะออกเป็นกรมธรรม์ประกันสุขภาพที่มีเงื่อนไข Copayment 2 รูปแบบพร้อมกัน คือแบบบังคับใช้ตั้งแต่ปีแรก และแบบที่ถูกตั้งเงื่อนไข Copayment ในกรณีที่มีการเรียกร้องสินไหมผิดปกติ แล้วค่อยประเมินผลอีกครั้งหนึ่งว่า จะบังคับใช้ในทุกกรมธรรม์ได้หรือไม่ ประชาชนพร้อมรับหรือไม่แหล่งที่มาข่าวและภาพต้นฉบับประชาชาติธุรกิจออนไลน์https://www.prachachat.net/finance/news-1728283

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม